7 mei 2018
Opening foto-expositie ‘binnenste buiten-buitenste binnen’ in het voormalige koetshuis annex theeschenkerij in Borg Ewsum. Een zonovergoten dag! In alle opzichten. Enthousiaste bezoekers, zelf 3 Texelaars die de reis naar Groningen hadden gemaakt om aanwezig te zijn bij de opening, twee werken gelijk ver

kocht. Het werk hangt prachtig daar. Formaat past mooi in de ruimte en de structuren van Wol en Steen komen tot zijn recht op deze plek. 
It would be so miraculous wonderful if 
these pictures could be shown at Isle of Man itself! Well…let’s ask Manannan if he wants his Manx Goddess to be at his island….

 

Below: short film, shown at the opening of expo ‘inside out- outside in’:

 

 

 

 

5 mei 2018
De feeks vlijt zich neder in de Athenaeum Boekhandel op het Spui in Amsterdam.
Gisteren bracht ik 6 feeksen naar Amsterdam. Nog een weekje duurt daar de ingrijpende verbouwing, dan krijgt de feeks haar plek tussen psychologie en design. Ik hoop dat haar smoel je aantrekt. Blader in haar. Neem haar mee. Stop haar in je handtas of binnenzak. Zo is ze immer paraat bij opkomend drama en kun je [glim]lachen om dat weerbarstige van je ego, of deel haar uit als een poëtisch tissue bij opwellende tranen.

Na het afleveren van de feeksen een espresso gedronken aan de overkant bij cafe Luxembourg. Met uitkijk op het prachtige gebouw van de boekhandel en de vrijdag-boekenmarkt.

Daarna door naar nog meer moois: De Bibliotheca Philosophica Hermetica. Och, wat een schoons daar. Wat een inspiratie. Alsof je in tijdloosheid stapt. En ervaart dat eeuwen lang al gezocht is naar de magie van het [innerlijk] leven door poëten, wetenschappers en filosofen. Yep. Daar voelt Hendrikje zich het allermeest thuis. In een stille omgeving, in een omgeving waar de aandacht gefocust is, de concentratie hoog is. Waar men denkt, onderzoekt, schrijft, waar men probeert de werking van de menselijke geest onder woorden te brengen. 

Genoeg geestelijke materie nu. Aardse zaken wachten:

Vanmiddag begin ik met het uitruimen van een schapenschuur op Texel opdat ‘Embrace’ [installatie van schapenwol en berkentakken en opnieuw een boekje natuurlijk] kan verschijnen: opening 27 mei.

Morgen naar Groningen voor de opening van de foto expositie ‘binnenste buiten-buitenste binnen’ in Middelstum. Mensen in het Hoge Noorden: WELKOM!!
Kortom…d’r is werk te doen. Wens je een mooie [bevrijdings]dag!


2 mei 2018
‘verzopen pelgrim in Het Hoge Noorden’

Awel..de pelgrimage is volbracht: dit wief is gisteren als een verzopen kat in de stad Groningen aan komen strompelen na 4eneenhalf uur wandelen in ‘barre’ omstandigheden’.

“Ge wou het zelf!”

Sja… en wat in dit hoofd zit krijg je er niet snel uit.

Ik had de wandeling gepland op woensdag, dan zou het weer wat zonniger zijn, maar als een malle werd de ruimte in Borg Ewsum ingericht. Nauwelijks bekomen van de lange reis, hop, gelijk aan de slag. Ik heb nog nooit zo snel een expo ingericht. Achteraf vind ik het te snel, had graag de volgende dag gekeken of het naar wens was, maar bij de opening, a.s. zondag werp ik nog wel een kritische blik.

Het hangt.

Dus kon ik een dag eerder naar huis. Ik wist dat het de volgende dag zou gaan regenen, maar het oogde op buienradar als miezer. Wel of niet dat pronkjewailpad ondernemen? Kom op, DOEN! Nou, dat heb ik geweten.

Dinsdagochtend om half 7 vertrok ik vanuit de B&B. Wat een schitterende omgeving! Goeie zin en flink doorstappend zat ik twee uur later bij een bakker in Bedum aan de espresso. Bijna op de helft! Na Bedum begon het te miezeren. Gedachtes als “Geeft niks”, “best lekker” “een avontuur” hielde de kop en het lijf monter en fris.

En toen begon het feest: harde wind en keiharde regen en dan is er in ene niets om op een alternatieve manier verder te reizen, want streekbussen staakten. En ik liep die gezellige binnenweggetjes waar niemand voorbij komt…

Nondjejuu dacht ik toen de regen door de jas heen sijpelde. NONDEJUU! toen ook mijn sokken sopten. “Je wou het zelf”. Ja,ja..ik wou dit zelf. En vond het flauw van mezelf als ik nu of op zou geven [“ben jij nou een krijger?!”] of sacherijnig ging worden. Ineens schoot de titel van de installatie voor Klifhanger [opening 27 mei a.s.] door het hoofd: ‘Omhels’.

Oeps. Leuk hoor, zo’n titel, het houd je bij de les: omhels deze omstandigheden Voortman. Omhels die koude straffe zijwind, omhels de regen. Niet ermee vechten. Stoppen is geen optie want wie komt je halen?

Dus doorgelopen [doorgesukkeld is een beter woord…je weet ineens weer dat je heupkommen hebt] naar de stad Groningen. Eenmaal in Groningen hoop je dan snel een cafe te vinden, maar nee hoor. Pas na een half uur vond ik een mogelijkheid, al excuserend voor de natheid die ik meebracht, nestelde ik me in de warmte van het cafe. Wat is kou in je lijf toch een naar iets. Ik dacht aan vluchtelingen, doorweekt, zonder eten. Ik zou later die dag thuis zijn. Maar als je geen thuis hebt om naar toe te lopen…

Al mijmerend over die kwestie naar het station gelopen. Ondertussen had ik het idee om de feeksen een mogelijke plek te bieden in een boekhandel aldaar, uit mijn hoofd gezet. Ze zien me aankomen: bibberend, verzopen, doornat, ijskoud en soppend. Sorry feeks, er zijn grenzen, een andere keer.

Trouwens, a.s. vrijdag mogen 6 feeksenj hun kop laten zien in Athenaeum Boekhandel op het Spui in Amsterdam!  Daarna laaf ik me in The Ritman Library op de Keizersgracht [Bibliotheca Philosophica Hermetica] aan de schoonheid van oude boeken.

Voor nu: Verder met ‘Omhels’ en a.s. zondag genieten van de opening van Binnenste Buiten-Buitenste Binnen. U is zeer welkom!

 

27 april 2018
In voorbereiding expo ‘binnenste buiten-buitenste binnen’

‘pelgrimage’ naar Groningen

Vorige zomer werd mijn installatie  ‘wolboeken’ bezocht door 2 Groningers, die suggereerden dat dit werk prachtig zou passen in ‘Borg Ewsum’. Dus wat doe je dan: je neemt per mail contact op met de mensen van Stichting Beetke Benieuwd. En dan volgt er maanden niets en ineens is daar dan een verlate reactie. Men is geïnteresseerd maar installaties kunnen daar niet geplaatst worden want de ruimte waar het werk geëxposeerd wordt is tevens een theehuis dat gerund wordt door mensen met een beperking.

Ah. Zit dat zo?

Doe ik het of doe ik het niet?

Groningen heeft mijn hart ooit al gestolen toen ik daar rondreed en het plaatsje ‘Doodstil’ tegenkwam. Inderdaad…dood…stil….prachtig daar. Met die typische bomenrij aan de lege horizon en waar ik ook keek: natte brokken klei.

Ik nam de uitdaging aan.

Uiteindelijk een winter kunnen nadenken over wat daar te exposeren totdat de foto’s van Isle of Man voorbij scheerden in mijn bovenkamer. Natuurlijk! Dat is het! En koos een thema: ‘contemplatie’. Vervolgens de maat bepaalt: 90 breed, 70 hoog en de keus om de foto’s te printen op stof.

a.s. maandag ga ik de 17 [bewerkte] foto’s brengen en aldaar ophangen. B&B zoeken, want ook proberen te genieten van het landschap. Es kijken….waar zit ik eigenlijk precies: Middelstum.

Mid-del-stum…

En toen begon een balletje te rollen…

Er blijken een aantal pelgrimsroutes langs deze plek te lopen. En mijn B&B is zeer nabij de 15e eeuwse Hippolytuskerk kerk. Ik zit ‘gebakken’! Val met mijn kont in een omgeving die ik liefheb; die van stilte en contemplatie. Letterlijk is het kwa versnaperingen behoorlijk stil, want behalve de snackbar is geen restaurant geopend op maandag en dinsdag. Oeps…nou ja…ik ga ervan uit dat Grunningers vriendelijk zijn. Er is vast wel iemand bij wie ik een hapje mee-eten mag .

Woensdagochtend, 2 mei, zou ik in de vroegte willen gaan lopen richting de stad Groningen. Dat is een bijna 4 uur durende route van het pronkjewailpad. Een pad door het lege landschap. Daar hou ik toch zo van?!

Ik ben heel benieuwd naar mijzelf, die ochtend. Doe ik het, of doe ik het niet.

Zondag 6 mei opent de expo. Om 15.00 uur. U is welkom!

23 maart 2018:
Feeks belandt naast Shakespeare in de theaterbookshop in Amsterdam

Een blije dag gisteren in Amsterdam:
Mijn feeks ligt inmiddels te koop in 2 boekhandels!

Bij boekhandel Xantippe op de Prinsengracht,
stond ik dan toch weer even met mijn mond vol tanden,
want onder welk genre valt mijn ‘feeks’?

Eh….o jee….daar gaan we weer, ik doe altijd iets van alles.

Het is geen roman, geen verhaal, maar dialoog.
Geen kunstboek, maar wel verluchtigd met 30 bewerkte foto’s.
Geen komedie, maar wel met humor.
Geen zelfhulpboek, maar wel met wijsheden.
Geen filosofie, maar wel met inzichten.

Toen ik de feeks in de Theaterboekhandel op het Leidseplein aanbod,
begon Anita Snoek gelijk te lachen bij het zien van de cover en
bij het lezen van de achterflap kwam er zelfs een lichte schater.

Op zulke momenten word ik heel blij. Jaha! Iemand vat de humor!

En dat is wat het is.
Mijn feeks creëert een speelse lichtheid in je bovenkamer!

Ik wil vorm geven aan het leven dat zich in je hersenpan afspeelt.
Ik wil de ellenlange gesprekken die daar rond banjeren,
over jezelf en de ander en de loop der dingen, een speels smoel geven.
Ik wil, keer op keer -in al mijn boekjes- het drama eraf schrapen en

de lichtheid laten dansen opdat een frisse wind kan waaien
door aannames, meningen en oordelen.

Ja, dat is ‘het nieuwe temmen van de feeks’:
een frisse wind door je bovenkamer en nu
dus ook te koop in Amsterdam!
Bij welk genre je dan precies moet zoeken weet ik niet,
zij blijft onaangepast, maar het zijn beide prachtige boekhandels,
gerund door bevlogen mensen,
dus de zoektocht om haar te ontdekken,
te midden van al die mooie boeken,
is denk ik zeer de moeite waard.

 

begin maart 2018
Januari begon en zo ook het verlangen om de Sociale Media links te laten liggen om me te kunnen focussen op dat ene boekje dat ik wilde [af]maken: ‘het nieuwe temmen van de feeks’ 

Ik noemde het mijn 40 dagen in de woestijn tijd en vond het heerlijk om te duiken in de ‘innerlijke tijd’ van contemplatie, van reflectie. Want dat is wat die dagen in afzondering voor mij zijn: ontleden van mijn ‘zelf’. Wie ben ik. Zonder navelstaarderij, dat is de uitdaging. Geen ego document en toch persoonlijk. 

Nu is ie af…64 pagina’s met daarin 30 verluchtigde ]zelf]portretten van de menselijke geest] formaat A6 en slechts € 7,95 [+2,50 verzendkosten binnen Nederland]. Te bestellen via e-mail

Wel…’t is tijd voor mijn andere -houten- pennen: Twee [wol]projecten wachten op hun voltooing: Een ‘eregalerij’ voor de expo in Groningen [2 mei t/m 1 juli] en ‘the Embrace’. Een monumentale installatie van schapenwol. Te zien tijdens Klifhanger 2018.