viswijven

We schrijven de jaren 2020-2021. The Roaring Twenties 2.0

De menselijke natuur wordt aan alle kanten uitgedaagd.

Geteisterd door Corona, presidentiële onverantwoordelijkheden, terreuraanslagen, hongersnood. We kwetteren #blacklivesmatter en #metoo. Tradities veranderen. Zwarte Piet verdwijnt uit beeld, straatnamen worden veranderd, standbeelden worden ontmanteld en de plastic soep? Die spoelt inmiddels ook aan op mijn kleine eiland. We leven in een tijdperk dat ons uitdaagt om de code van onze essentie te kraken: blijven we verwende woedende kinderen, of durven we te kijken naar onze onderliggende natuur: want “what are we but energy in movement, a light that burns”, aldus de Noorse schilder Edvard Munch[1863-1944].

Deze woorden volgend, is onze innerlijke natuur niet dood, maar springlevend. Wel een kwestie van eigenhandig het tij te keren.

foto’s: front en back cover van nieuw getijdenboekje ‘Keer het Tij’

Het nieuwe getijdenboekje, dat uitkomt tijdens de opening van de gelijknamige kunstinstallatie ‘Keer het Tij’, nodigt je uit om zelf het tij te keren. Wat kies je? Sla je rechtsaf en word je moedeloos? Of sla je linksaf en ontdek je de rijke ingrediënten van ons wezen. De korte teksten zijn verluchtigd met stillevens van plastic flessen, geselecteerd uit mijn verzameling plastic afval, bij elkaar geraapt aan de vloedlijn van paal 9-12 op mijn geliefd eiland Texel.

Vanaf 24 juni t/m eind augustus 2021 is de kunstinstallatie ‘Keer het Tij’ te zien in de Rezienweid, Den Hoorn Texel. Deze installatie is het sluitstuk van kunstenaar Ericka Voortman [Hendrikje]. Samen met de kunstinstallaties ‘Vischwijven’ en ‘Groos’ voltooid zij met ‘Keer het Tij’ een ‘gouden’ expositie driehoek op het land van Ruud Bakker in Den Hoorn. ‘Keer het Tij’ is onderdeel van de Kunstmanifestatie Klifhanger met als thema dit jaar ‘vloedlijn’.
wordt vervolgd

Plastic
Het is niet meer mogelijk om het plastic te ontwijken op de stranden van mijn geliefd eiland Texel. Al jaren rapen we plastic, langs de kust tijdens onze strandwandelingen, maar sinds september 2019 ligt de vloedlijn bij vooral noordwesterwind bezaaid met ontelbare kleine en grotere stukken gekleurd plastic, verstopt tussen het wier en ander aanspoelsel. Ik ontkom er niet aan om er werk mee te maken. De installaties  ‘Vischwijven‘  en ‘Duivelsche Schoonheyt‘ – in wording – krijgen deze keer een nautisch karakter.

plastic

foto onder: aan de vloedlijn strand paal 12 Texel

vloedlijn

Om niet al te mistroostig te worden tijdens het ontdekken van al dat plastic, schieten de alterego’s als paddenstoelen uit de grond. Met het achtergelaten kinderspeelgoed weet Catwoman wel raad.

catwoman

‘t Is licht absurd, om niet te zeggen ‘van de zotte’ dat de burger, gratis en voor niets, het vuil opraapt van de vervuiler. Maar ik doe het, want het is onmogelijk geworden om over het plastic heen te stappen op de stranden van Texel.

De enige reden dat ik mijn handen vuil maak en keer op keer dat afval verzamel, is omdat de wind en de vogels en het water onze taal niet dragen en ik voor hen spreek: dit zijn hun verhalen, vormgegeven in Natura Morta, stillevens van plastic flessen, verzameld in meer dan 100 ‘mermaid tails’. Bekijk ze in ‘de installatie ‘Keer het Tij’, tijdens Klifhanger  Texel . 
hendrikje

viswijven
plastic