10 augustus GARAGE english zie ook: www.silentplaces.org
Met ‘omhels’, een pietà van schapenwol, wil ik de bezoeker de mogelijkheid bieden om [in de hectiek van een hete zomer] in trage tijd te stappen. Een tijd die stilte ademt. Rust vibreert. Een ruimte die uitnodigt tot zitten. Een plek die je vraagt je te ontdoen van die dikke jas met zakken vol meningen en oordelen. 

Neem plaats en reis voorbij gebakken lucht, wandel langs feiten en weetjes en belandt in het hart. Hoe is het daar? Klopt (com)passie nog? Ademt liefde nog grenzeloos daar? Is verwondering nog aanwezig en respect present?

‘Omhels’: een stille plek die misschien aanzet tot overdenking. Overpeinzing. Contemplatie. Niet uit egoïstische motieven m
aar ter inspiratie van onze gave tot compassie. ‘Ken uzelve’. Ken uw hart: Voel wat haar conditie is: Overstroomt met verdriet? Gekrompen door teleurstellingen? Versteend door woede? Verzwakt door onzekerheid? Gekweld door aarzeling? Verzuurd door jaloezie, opgeblazen door wegcijferen, verteerd door frustratie. Verplette
rd door falen. Gebroken door afwijzingen. Verduisterd door klagen. Volgepomt met illusies. Zinderend van verlangen. Hunkerend naar bevestiging. Scheldend, vloekend en tierend over de loop der dingen? Overschaduwd door het brein? Of zo heet als een oven waarin de zoetste broodjes gebakken kunnen worden.
Garage
Als alle staten van het hart nou eens oké zouden zijn en zonder schaamte bekeken en gevoeld zouden kunnen worden. Als het hart, net als bij een autokeuring zonder afschuw gecheckt zou kunnen worden. Zo’n garage, zo’n plaats wilde ik bouwen. Het werd een “koesterende kathedraal”, aldus Anja Roubos in NoordHollands Dagblad. Een kleine kathedraal dan. Maar ‘Omhels’ is geen plek om te ‘aanbidden’, eerder een ruimte om het eigen hart te omhelzen. Waarom? Wat weet je van de ander, wat durf je te beweren over een ander, als je de staat van je eigen hart niet [her]kent? 
‘Omhels’ een installatie van schapenwol, berkentakken en geluid in een authentieke schapenschuur op Texel. Locatie via googlemaps. De gebreide panelen zijn slechts een spiegel. Zoals Oscar Wilde al zei ‘Beauty is in the eye of the beholder’. Wat zie jij?
Deze unieke opstelling in de boet van Ruud Bakker in Den Hoorn is nog t/m 19 augustus dagelijks te bezichtigen. Alle dagen open van zonsop,-tot zonsondergang. Enne…slechts 9 minuten fietsen vanaf de veerboot! Twijfel niet langer: doe een dagje Texel! Huur een fiets bij de veerhaven, of wandel vanaf de veerboot [via de Hors] naar ‘Omhels’. Combineer Kunst met een duik in zee bij strandpaviljoen Paal 9, of sup op een plank in zee, eet een pannenkoek en verlaat het eiland met ondergaande zon met een schat aan energie.
Souvenir
Bij de expo is ‘het kleine boek van troost’ te koop voor slechts € 4,95.

 

 

 

 

 

27 juli Omhels Sacrale Tijd 2.0.
Met ruwe natuurlijke materialen bouw ik mijn installaties. Dit keer heb ik gepoogd een Troostrijke, Tedere Tijd op te roepen met schapenwol & berkentakken. Geen slappe, zweverige jank toestand, maar een krachtig monument, een pleidooi voor Tederheid.

In Tederheid ligt m.i. een fraaie ruimtelijke tijd waarin men genegen is zichzelf te openen, te luisteren en te kijken naar de wereld om je heen. Tederheid creëert een tijdloze ruimte die men bereid is te delen, waar Tolerantie woont en Respect en Geduld hun gezicht laten zien en Vrouwe Moed zichzelve openbaart en ons aanspoort grenzeloos lief te hebben.

Voormalig Denker des Vaderlands Marli Huijer schreef in 2011 haar boek ‘ritme’ over o.a. profane en sacrale tijd. Verdwijnt ‘sacrale tijd’ uit onze samenleving, nu religie haar betekenis lijkt te verliezen? Gekscherend noem ik ‘omhels’ Sacrale Tijd 2.0. It’s Not about God, schrijf ik op mijn engelse site www.silentplaces.org edoch is er volgens mij sprake van ‘sacrale tijd’ in ‘omhels’:

Heilige Tijd, zonder God
Tedere Tijd, zonder lief
Kwetsbare Tijd, zonder vijand
Krachtige Tijd, zonder macht
Liefdevolle Tijd, zonder seks
Intieme Tijd, zonder mensen
Weldadige Tijd, zonder luxe
Onafhankelijke Tijd, zonder ego
Oplaad Tijd, zonder suiker
Rouw Tijd, zonder afweer
Troost Tijd, zonder sussen
Gedeelde Tijd, zonder jouw aanwezigheid
Kalme, haast serene Tijd, zonder saai
een Universele Tijd uiteindelijk, in het unieke huidige moment.

Nog t/m 19 augustus dagelijks geopend van zonsop,-tot zonsondergang. Locatie: Den Hoorn, Texel
Tevens te koop voor slechts € 4,95 bij de expositie  ‘Het kleine boek van troost’

25 juli The Beauty of Quiet.
Dank aan bezoekers die een portret maakten van elkaar in ‘Omhels’. Maya omschreef het fraai: “Casper weerspiegelt de sfeer in de boet.” Het is toch bijzonder om te lezen, te horen dat mensen regelmatig terugkeren naar de expositie. Wederom was het Maya die schreef: “Kun je verslaafd raken aan een stille plek?”  Haar uitspraak sterkt mijn motivatie om een dergelijke ‘stille plek’ permanent te plaatsten. De behoefte aan stille, liefdevolle, tedere plekken, een landingsplaats voor de ziel. Aldus, op zoek naar een stukje land! En materialen om een overkapping te maken van glas, hout en steen voor die kathedraal van schapenwol. Zie ook
www.silentplaces.org

16 juli
De eigenaar van de boet, Ruud Bakker gaf gisteravond zijn toestemming om de
‘Omhels’ nog langer te exposeren. “Waarom stoppen? Ik zie dat er nog zoveel mensen van genieten.” Dus…nog een maandje langer! Hierbij de nieuwe trailer van ‘Omhels’ met de muziek van Severin Candel.


28 juni
  In het leven geroepen: de website www.silentplaces.org

25 juni  Trots! Want wegens de overrompelende reacties [o.a. in het gastenboek] is ‘Omhels’ nog 3 weken langer te bezichtigen, te ervaren, namelijk t/m 15 juli! Neem die boot! Uiteindelijk is die korte overtocht meer dan de moeite waard om te stappen in een oude, trage, haast tijdloze innerlijke tijd’. Ga opgeladen en vol inspiratie weer naar huis terug!

18 juni 2018  ‘Vermeer’ in de boet
Soms schrijven bezoekers een reactie in het gastenboek n.a.v. hun bezoek aan de installatie ‘omhels’. Soms laten zij prachtige foto’s zien die ze op deze fotogenieke plek gemaakt hebben. En soms herken ik mijn blik in die van hen en zie dat ze zien wat ik zie, wanneer ik op een van de bankjes [soms tegenover iemand zit] in de installatie, terwijl ik luister naar de muziek en het constant veranderende licht waarneem, dat valt op de structuren van steen, oud hout, zand en wol.

STILLEVEN
In dit geval stapte een oma, Froukje Klomp, met haar 2 kleindochters de installatie binnen en werd geraakt door het werk en spoorde haar oudste kleindochter aan om het thema ‘geborgenheid, troost’ te vangen op foto: Sarah Schillemans [15 jaar] fotografeert haar zusje, [pardon ‘model’] Loulou Isobel. Zie het toefje oud-rood van haar schoenen [net als haar lippen] en het lichtblauw van haar jurk. Wol ontmoet hout, huid, steen en het blauwgrijs van haar jurk. Een schitterend stil leven, wellicht een schitterend onvergetelijk moment, zo ik kan aannemen, met 3 vrouwen [in de dop] in ‘omhels’.

KLETSEN, PRATEN, OVERLEGGEN EN BABBELEN
Tijdens mijn dagelijkse check [hangt alles nog goed, doet het geluid het nog, geen rommel achtergelaten door bezoekers?] zie ik af en toe dat sommige bezoekers al kletsend de installatie binnenlopen en eenmaal in de boet, stilvallen. Anderen blijven praten en stappen er redelijk snel weer uit, opmerkend dat ze ‘geen muziek gehoord hebben’.

OEROL
Deze situatie herinnert mij aan een moment toen ik in het publiek zat bij mijn voorstelling ‘a pool of tears’ op Oerol [1996] en waarnam dat mensen zeiden “Er gebeurt helemaal niets!”, terwijl bij anderen de tranen over de wangen liepen. Een wederkerende reactie op mijn werk: je ziet het of je ziet het niet, want zo klein, zo fijn, zo teer, maar vooral zo eenvoudig zijn de beelden die ik schets over de kracht van verstilling, van troost, van contemplatie.

 

“Beauty is in the eye of the beholder”
De een zit niets, of krijgt het benauwd, de ander neemt de schoonheid van het geheel waar en keert naar binnen. En keert nog es terug, en nog es en nog es en ervaart ‘omhels’ als een ‘natuurtempel’. “Beauty is in the eye of the beholder” schreef Oscar Wilde. And so it is. So it is.

Laten we blijven kijken. Blijven ontmoeten.
Mooi beeld Sarah! Dank voor het delen!

‘OMHELS’ is nog t/m 1 juli dagelijks te bezichtigen van zonsop,- tot zonsondergang in het kader van de kunstmanifestatie ‘KLIFHANGER’ tijdens de Lange Juni Cultuurmaand op Texel.

 

8 juni: ’Het kleine boek van Troost’

Uitgangspunt van Klifhanger 2018 [kunst op locatie] is:
erfgoed
Mijn interpretatie: als wij ons bestaan willen perfectioneren en daarmee zaken als ‘pech, ongeluk en lijden’ denken te kunnen elimineren, verdwijnt dan ook de Schoonheid van Troost voor de volgende generaties?

Is het een loodzwaar werk geworden? Integendeel, sommige bezoekers zeggen ‘vederlichte installatie‘ prachtige sereniteit’ of ‘feeëriek’, en ‘cadeau voor de zintuigen’. Door iemand werd opgevangen dat de vrouw van een wat ouder echtpaar, dat een tijdje in de installatie zat, tegen haar man zei: Als ik er niet meer ben, moet je hier gaan zitten.”

Deze opmerking ervaar ik als een groot compliment. Het lijden kunnen verbeelden dat Drama elimineert en zo tot Troost aanzet. Bij de installatie hoort een poëtisch ‘zak[d]boekje’, getiteld ’Het kleine boek van Troost’. Te koop voor € 4,95 bij de expo zelf.

Klik hier voor de exacte locatie van ‘omhels’. Open t/m 1 juli van zonsop,- tot zonsondergang.
Mocht het hek dichtzijn [en uw lijf staat het toe]: stap er overheen!

foto: cover ‘omhels’ formaat A6. 44 pagina’s.

1 juni
Een fraai commentaar van cineaste en schrijfster ThreesAnna over ‘omhels | embrace’

1 juni
foto boven, uit de vakantie krant van de Texelse Courant

30 mei
Ze staat, of liever gezegd, ze hangt: OMHELS | EMBRACE, een installatie van schapenwol en berkentakken, als onderdeel [no.18] van de kunstroute KLIFHANGERTEXEL De gehele maand juni te aanschouwen, of liever gezegd te beleven in een voormalige schapenschuur in Den Hoorn. Geopend van zonsop,- tot zonsondergang. Hieronder enkele reacties.



 

24 mei 2018
Allerlaatste handelingen voor de opbouw installatie ‘Omhels’. Zie ook www.klifhangertexel.nl

Opening zondag 27 mei a.s. Wees Welkom! tussen 12.00-16.00 uur ben ik aanwezig.

7 mei 2018
Opening foto-expositie ‘binnenste buiten-buitenste binnen’ in het voormalige koetshuis annex theeschenkerij in Borg Ewsum. Een zonovergoten dag! In alle opzichten. Enthousiaste bezoekers, zelf 3 Texelaars die de reis naar Groningen hadden gemaakt om aanwezig te zijn bij de opening, twee werken gelijk ver

kocht. Het werk hangt prachtig daar. Formaat past mooi in de ruimte en de structuren van Wol en Steen komen tot zijn recht op deze plek. 
It would be so miraculous wonderful if 
these pictures could be shown at Isle of Man itself! Well…let’s ask Manannan if he wants his Manx Goddess to be at his island….

 

Below: short film, shown at the opening of expo ‘inside out- outside in’:

 5 mei 2018
De feeks vlijt zich neder in de Athenaeum Boekhandel op het Spui in Amsterdam.
Gisteren bracht ik 6 feeksen naar Amsterdam. Nog een weekje duurt daar de ingrijpende verbouwing, dan krijgt de feeks haar plek tussen psychologie en design. Ik hoop dat haar smoel je aantrekt. Blader in haar. Neem haar mee. Stop haar in je handtas of binnenzak. Zo is ze immer paraat bij opkomend drama en kun je [glim]lachen om dat weerbarstige van je ego, of deel haar uit als een poëtisch tissue bij opwellende tranen.

Na het afleveren van de feeksen een espresso gedronken aan de overkant bij cafe Luxembourg. Met uitkijk op het prachtige gebouw van de boekhandel en de vrijdag-boekenmarkt.

Daarna door naar nog meer moois: De Bibliotheca Philosophica Hermetica. Och, wat een schoons daar. Wat een inspiratie. Alsof je in tijdloosheid stapt. En ervaart dat eeuwen lang al gezocht is naar de magie van het [innerlijk] leven door poëten, wetenschappers en filosofen. Yep. Daar voelt Hendrikje zich het allermeest thuis. In een stille omgeving, in een omgeving waar de aandacht gefocust is, de concentratie hoog is. Waar men denkt, onderzoekt, schrijft, waar men probeert de werking van de menselijke geest onder woorden te brengen. 

Genoeg geestelijke materie nu. Aardse zaken wachten:

Vanmiddag begin ik met het uitruimen van een schapenschuur op Texel opdat ‘Embrace’ [installatie van schapenwol en berkentakken en opnieuw een boekje natuurlijk] kan verschijnen: opening 27 mei.

Morgen naar Groningen voor de opening van de foto expositie ‘binnenste buiten-buitenste binnen’ in Middelstum. Mensen in het Hoge Noorden: WELKOM!!
Kortom…d’r is werk te doen. Wens je een mooie [bevrijdings]dag!


2 mei 2018
‘verzopen pelgrim in Het Hoge Noorden’

Awel..de pelgrimage is volbracht: dit wief is gisteren als een verzopen kat in de stad Groningen aan komen strompelen na 4eneenhalf uur wandelen in ‘barre’ omstandigheden’.

“Ge wou het zelf!”

Sja… en wat in dit hoofd zit krijg je er niet snel uit.

Ik had de wandeling gepland op woensdag, dan zou het weer wat zonniger zijn, maar als een malle werd de ruimte in Borg Ewsum ingericht. Nauwelijks bekomen van de lange reis, hop, gelijk aan de slag. Ik heb nog nooit zo snel een expo ingericht. Achteraf vind ik het te snel, had graag de volgende dag gekeken of het naar wens was, maar bij de opening, a.s. zondag werp ik nog wel een kritische blik.

Het hangt.

Dus kon ik een dag eerder naar huis. Ik wist dat het de volgende dag zou gaan regenen, maar het oogde op buienradar als miezer. Wel of niet dat pronkjewailpad ondernemen? Kom op, DOEN! Nou, dat heb ik geweten.

Dinsdagochtend om half 7 vertrok ik vanuit de B&B. Wat een schitterende omgeving! Goeie zin en flink doorstappend zat ik twee uur later bij een bakker in Bedum aan de espresso. Bijna op de helft! Na Bedum begon het te miezeren. Gedachtes als “Geeft niks”, “best lekker” “een avontuur” hielde de kop en het lijf monter en fris.

En toen begon het feest: harde wind en keiharde regen en dan is er in ene niets om op een alternatieve manier verder te reizen, want streekbussen staakten. En ik liep die gezellige binnenweggetjes waar niemand voorbij komt…

Nondjejuu dacht ik toen de regen door de jas heen sijpelde. NONDEJUU! toen ook mijn sokken sopten. “Je wou het zelf”. Ja,ja..ik wou dit zelf. En vond het flauw van mezelf als ik nu of op zou geven [“ben jij nou een krijger?!”] of sacherijnig ging worden. Ineens schoot de titel van de installatie voor Klifhanger [opening 27 mei a.s.] door het hoofd: ‘Omhels’.

Oeps. Leuk hoor, zo’n titel, het houd je bij de les: omhels deze omstandigheden Voortman. Omhels die koude straffe zijwind, omhels de regen. Niet ermee vechten. Stoppen is geen optie want wie komt je halen?

Dus doorgelopen [doorgesukkeld is een beter woord…je weet ineens weer dat je heupkommen hebt] naar de stad Groningen. Eenmaal in Groningen hoop je dan snel een cafe te vinden, maar nee hoor. Pas na een half uur vond ik een mogelijkheid, al excuserend voor de natheid die ik meebracht, nestelde ik me in de warmte van het cafe. Wat is kou in je lijf toch een naar iets. Ik dacht aan vluchtelingen, doorweekt, zonder eten. Ik zou later die dag thuis zijn. Maar als je geen thuis hebt om naar toe te lopen…

Al mijmerend over die kwestie naar het station gelopen. Ondertussen had ik het idee om de feeksen een mogelijke plek te bieden in een boekhandel aldaar, uit mijn hoofd gezet. Ze zien me aankomen: bibberend, verzopen, doornat, ijskoud en soppend. Sorry feeks, er zijn grenzen, een andere keer.

Trouwens, a.s. vrijdag mogen 6 feeksenj hun kop laten zien in Athenaeum Boekhandel op het Spui in Amsterdam!  Daarna laaf ik me in The Ritman Library op de Keizersgracht [Bibliotheca Philosophica Hermetica] aan de schoonheid van oude boeken.

Voor nu: Verder met ‘Omhels’ en a.s. zondag genieten van de opening van Binnenste Buiten-Buitenste Binnen. U is zeer welkom!

 

27 april 2018
In voorbereiding expo ‘binnenste buiten-buitenste binnen’

‘pelgrimage’ naar Groningen

Vorige zomer werd mijn installatie  ‘wolboeken’ bezocht door 2 Groningers, die suggereerden dat dit werk prachtig zou passen in ‘Borg Ewsum’. Dus wat doe je dan: je neemt per mail contact op met de mensen van Stichting Beetke Benieuwd. En dan volgt er maanden niets en ineens is daar dan een verlate reactie. Men is geïnteresseerd maar installaties kunnen daar niet geplaatst worden want de ruimte waar het werk geëxposeerd wordt is tevens een theehuis dat gerund wordt door mensen met een beperking.

Ah. Zit dat zo?

Doe ik het of doe ik het niet?

Groningen heeft mijn hart ooit al gestolen toen ik daar rondreed en het plaatsje ‘Doodstil’ tegenkwam. Inderdaad…dood…stil….prachtig daar. Met die typische bomenrij aan de lege horizon en waar ik ook keek: natte brokken klei.

Ik nam de uitdaging aan.

Uiteindelijk een winter kunnen nadenken over wat daar te exposeren totdat de foto’s van Isle of Man voorbij scheerden in mijn bovenkamer. Natuurlijk! Dat is het! En koos een thema: ‘contemplatie’. Vervolgens de maat bepaalt: 90 breed, 70 hoog en de keus om de foto’s te printen op stof.

a.s. maandag ga ik de 17 [bewerkte] foto’s brengen en aldaar ophangen. B&B zoeken, want ook proberen te genieten van het landschap. Es kijken….waar zit ik eigenlijk precies: Middelstum.

Mid-del-stum…

En toen begon een balletje te rollen…

Er blijken een aantal pelgrimsroutes langs deze plek te lopen. En mijn B&B is zeer nabij de 15e eeuwse Hippolytuskerk kerk. Ik zit ‘gebakken’! Val met mijn kont in een omgeving die ik liefheb; die van stilte en contemplatie. Letterlijk is het kwa versnaperingen behoorlijk stil, want behalve de snackbar is geen restaurant geopend op maandag en dinsdag. Oeps…nou ja…ik ga ervan uit dat Grunningers vriendelijk zijn. Er is vast wel iemand bij wie ik een hapje mee-eten mag .

Woensdagochtend, 2 mei, zou ik in de vroegte willen gaan lopen richting de stad Groningen. Dat is een bijna 4 uur durende route van het pronkjewailpad. Een pad door het lege landschap. Daar hou ik toch zo van?!

Ik ben heel benieuwd naar mijzelf, die ochtend. Doe ik het, of doe ik het niet.

Zondag 6 mei opent de expo. Om 15.00 uur. U is welkom!

23 maart 2018:
Feeks belandt naast Shakespeare in de theaterbookshop in Amsterdam

Een blije dag gisteren in Amsterdam:
Mijn feeks ligt inmiddels te koop in 2 boekhandels!

Bij boekhandel Xantippe op de Prinsengracht,
stond ik dan toch weer even met mijn mond vol tanden,
want onder welk genre valt mijn ‘feeks’?

Eh….o jee….daar gaan we weer, ik doe altijd iets van alles.

Het is geen roman, geen verhaal, maar dialoog.
Geen kunstboek, maar wel verluchtigd met 30 bewerkte foto’s.
Geen komedie, maar wel met humor.
Geen zelfhulpboek, maar wel met wijsheden.
Geen filosofie, maar wel met inzichten.

Toen ik de feeks in de Theaterboekhandel op het Leidseplein aanbod,
begon Anita Snoek gelijk te lachen bij het zien van de cover en
bij het lezen van de achterflap kwam er zelfs een lichte schater.

Op zulke momenten word ik heel blij. Jaha! Iemand vat de humor!

En dat is wat het is.
Mijn feeks creëert een speelse lichtheid in je bovenkamer!

Ik wil vorm geven aan het leven dat zich in je hersenpan afspeelt.
Ik wil de ellenlange gesprekken die daar rond banjeren,
over jezelf en de ander en de loop der dingen, een speels smoel geven.
Ik wil, keer op keer -in al mijn boekjes- het drama eraf schrapen en

de lichtheid laten dansen opdat een frisse wind kan waaien
door aannames, meningen en oordelen.

Ja, dat is ‘het nieuwe temmen van de feeks’:
een frisse wind door je bovenkamer en nu
dus ook te koop in Amsterdam!
Bij welk genre je dan precies moet zoeken weet ik niet,
zij blijft onaangepast, maar het zijn beide prachtige boekhandels,
gerund door bevlogen mensen,
dus de zoektocht om haar te ontdekken,
te midden van al die mooie boeken,
is denk ik zeer de moeite waard.

 

begin maart 2018
Januari begon en zo ook het verlangen om de Sociale Media links te laten liggen om me te kunnen focussen op dat ene boekje dat ik wilde [af]maken: ‘het nieuwe temmen van de feeks’ 

Ik noemde het mijn 40 dagen in de woestijn tijd en vond het heerlijk om te duiken in de ‘innerlijke tijd’ van contemplatie, van reflectie. Want dat is wat die dagen in afzondering voor mij zijn: ontleden van mijn ‘zelf’. Wie ben ik. Zonder navelstaarderij, dat is de uitdaging. Geen ego document en toch persoonlijk. 

Nu is ie af…64 pagina’s met daarin 30 verluchtigde ]zelf]portretten van de menselijke geest] formaat A6 en slechts € 7,95 [+2,50 verzendkosten binnen Nederland]. Te bestellen via e-mail

Wel…’t is tijd voor mijn andere -houten- pennen: Twee [wol]projecten wachten op hun voltooing: Een ‘eregalerij’ voor de expo in Groningen [2 mei t/m 1 juli] en ‘the Embrace’. Een monumentale installatie van schapenwol. Te zien tijdens Klifhanger 2018.