Omdat de musea nog steeds gesloten moeten blijven terwijl het volk zich al weer mag laven aan brood en spelen klom ik in de pen om de politiek een geluid te laten horen uit de kunsthoek.

Beste Mark

Doodmoe ben ik.
Uitgeput van het volhouden.
Aan het eind van mijn krachten.
Wie niet, natuurlijk, tijdens dit chaotische Corona tijdperk.
Wie niet.

Maar ik ben niet fysiek uitgeput.
Het is mijn geest die bijna knakt.

Want mijn leven als kunstenaar wordt langs jouw meetlat gemeten:
een vrij korte stompe rechte liniaal.
En mijn leven, langs jouw meetlat,
is om te gillen zo waardeloos.
Hilarisch nietig.
Je zal me met jouw giechelende trouwe hondenogen
meewarig aan kijken en concluderen dat ik niets voor stel.
Langs jouw meetlat.

Wat mij op de been houdt
is het idee dat in deze wereld,
op deze aarde
anders denkenden rondlopen.
Met andere soorten van linialen.

Mensen met een kronkelende liniaal van het Hart
of mensen met een warme liniaal van Zorgzaamheid
of mensen met een eindeloze liniaal van,
jawel, daar komt ie; Liefde.

Wat betekent Liefde in jouw ogen?

Je hebt geen relatie, althans, niet dat ik weet.

Wacht, dit klopt niet,
je hebt een relatie met je werk.
Je hebt een grote passie voor de politiek.
Je hebt een enorme drive in je om dit land op de been te houden.
Je bent in het bezit van een dynamische bevlogenheid
om dit kleine kikkerland te leiden en op grote schaal mee te laten spelen.

Je hebt een visie.
Een idee.
Een plan van aanpak.

Hoera, ik lijk op jou Mark!
Echt!
We verschillen nauwelijks van elkaar.

Ook ik ben in het bezit van een grote bevlogenheid.
Een enorme drive. Een grote dosis optimisme.

Er is -helaas- alleen een drastisch verschil tussen ons.
Jouw werk wordt hoger ingeschaald dan het mijne.

De ‘waarom’ vraag is oeroud.
Al generaties lang worden wij Hollanders gestimuleerd
te denken met onze grote handelsgeest en sja …
het vak kunstenaar valt daar doorgaans niet echt onder.
Of ik moet net als andere gewichtigen
mijn koopwaar bedekken met gebakken lucht,
dan kom ik er wel,
net als jij,
zul je me in mijn oren fluisteren.

Maar gebakken lucht is wat mijn kunst niet verdraagt.
En daar komt dat punt dat je me zal verwijten
dat ik met niet kan aanpassen aan de tijdsgeest:
want al eeuwen bakken we zo onze lucht, zeg je me dan,
niet zeuren meisje, accepteer dit:
jouw werk valt onder hobbyisme. Punt uit.

Maar ik kan je verzekeren, beste Mark,
Het is meer is dan een beetje hobbyisme.
Ik schuur, zaag, boor, dril, beitel, hak
in weer en wind,
dag en nacht
aan een non-materieel idee
totdat het door mijn handen,
door mijn volharding
zichtbaar is geworden voor het publiek.
En ik verzeker je dat een ‘stille, eenzame’ tijd is
want niemand ziet deze hard werkende tijd.

Jij denkt dat ik in mijn vrije uurtjes lekker fröbel,
muziekje op, biertje erbij en dan wat klooien
handtekening eronder en hopla: kassa.

Dat is de slogan van de gebakken lucht.

Ik heb het over Kairos die voorbij scheert
en ik razendsnel
het ingegeven idee, een beeld, een kleur,
een toon, een vorm, een geur
bij de kuif pak.
Die inval,
dat toeval duurt vaak minder dan een seconde.
Het is een flits.
Een trilling.
Een zucht. De wind. Het licht.

En dan komt het echte werk.
[en dat werk is net zo intensief als het werk van een timmerman, net zo zwaar als dat van een visser, net zo confronterend als van een verpleger, net zo slopend als dat van een politicus, geloof me.]

Een Russische componiste zei eens
[Ik geloof Sofia Goebaidoelina]
dat ze in een paar seconde een grote compositie hoorde
en dat het haar maanden van discipline kostte om
dat wat ze allang gehoord had
uit te werken.

Naar mijn idee heb je geen weet van deze artistieke processen.
Dat kan kan ik je ook niet kwalijk nemen
want die lijntjes staan niet op jouw liniaal.

Die lijntjes zijn breekbaar, haast onzichtbaar
maar het zijn vitale levenslijntjes Mark.

Een kunstenaar heeft het in zich om de samenleving te revitaliseren.
Te laten zuchten
ontroeren
openen
kietelen
prikkelen
de waarheid doen omkeren
en draagt de moed om de liniaal te breken waarlangs jij ons meet.

Keer het Tij!

Doe dat Mark.

Creëer een mijlpaal, een ijkpunt.
Maak werkelijk naam als de man
die zijn starre meetlat brak
en door de perikelen van Corona
inzicht kreeg in de menselijke maat en onze samenleving nieuw leven inblies door alle soorten en maten van linialen hogelijk te waarderen en diversiteit toe te staan.

Met sprankelende groet
Ericka Voortman
kunstenaar

www.hendrikje.nu